<< Terug naar home | Lifestyle

Posted by Turkse Media
Sep 25, 2021

Katholieke priester bekeert zich tot de Islam en verhuist naar Turkije: ‘Mijn hart ging open’

Een katholieke ex-priester uit de VS heeft deze week zijn verhaal gedaan over zijn bekering tot de Islam en daaropvolgend zijn verhuizing naar Turkije. Hij heet voortaan Ismail en verklaarde beïnvloed te zijn door de 13e-eeuwse Islamitische geleerde, dichter en soefi-mysticus Mevlana Jalaluddin al-Rumi.

Prof. Dr. Craig Victor Fenter, geboren in 1955 in de Amerikaanse staat North Carolina en opgegroeid in Los Angeles, ging op verzoek van zijn familie naar een katholieke school en werd predikant. Voordat hij zich tot de Islam bekeerde, gaf Fenter tien jaar lang godsdienstlessen aan Amerikaanse universiteiten.

Maar na verloop van tijd begon hij een gevoel van spirituele leegte te krijgen. In 2004 kruiste hij het pad met Esin Celebi Bayru, Rumi’s 22e generatie kleindochter, tijdens een programma in de VS.

Nadat hij over Rumi en de Islam had geleerd, bezocht hij Konya in 2005 op uitnodiging van Bayru en keek naar Seb-i Arus- [de ‘huwelijksnacht’ wanneer Rumi God bereikt] ceremonies.

Fenter, erg onder de indruk van verhalen, de soefi-dans die bekend staat als de Sema-ceremonie en de spirituele sfeer tijdens ceremonies, bekeerde zich daarop in 2006 tot de Islam.

‘Religie erg belangrijk voor mijn familie’

In een interview over zijn bekering tot de Islam liet Ismail Fenter weten dat hij van kinds af aan als christen is opgevoed.

“Religie was heel belangrijk voor mijn familie. Mijn grootmoeder wilde dat ik dominee werd. Ik ging naar het seminarie om het priesterschap te leren”, zei hij, eraan toevoegend dat hij elke zondag naar de kerk ging. Hij zei dat veel dingen toen niet logisch voor hem waren.

“Ik geloofde in God, maar er klopte iets niet. De informatie die ik mijn studenten later probeerde te leren, begreep ik niet. Dus ik bracht het grootste deel van mijn leven door met zoeken. Ik gaf les op het seminarie, maar ik geloofde niet in wat ik leerde.”

“Ik stopte en verliet de kerk. Ik ging met mijn familie terug naar Californië en raakte geïnteresseerd in muziek. Er was veel in muziek, maar mijn hart was leeg. Het applaus van de mensen was geweldig, maar er ontbrak iets”, merkte Fenter op.

Hij vertelde verder dat hij op advies van een leraar Bayru ontmoette, die in San Francisco was voor een programma.

“Ik zei tegen haar: ‘Ik voel me op de bodem van de oceaan. Ik weet niet waar de schat is.’ Ze zei tegen mij: ‘Je hebt de schat al gevonden omdat je hem hebt gezocht.’ Deze zin maakte veel indruk op mij. Toen kwam ik, op uitnodiging van Bayru, in december 2005 naar (de centrale provincie van Turkije) Konya en keek naar de Seb-i Arus-ceremonies”, vertelde Fenter.

Hij vervolgde dat hij iets “speciaals” voelde tijdens het kijken naar de wervelende derwisjen en merkte op dat ze ook naar het Mevlana Museum gingen toen hij in Konya was.

‘Mijn hart scheurde open’

In Konya volgde Fenter ook lessen over de Islam en het soefisme van Nadir Karnıbüyük, een soefi-leraar die hij tijdens de ceremonies ontmoette.

“Ik stopte en keek naar Karnıbüyük terwijl hij aan het bidden was. Toen riep hij me om (ook) te bidden. Niet wetende wat ik moest doen, liep ik naar de ‘Niyaz penceresi’ (wensvenster)”, zei Fenter, die toen ook begon met bidden.

“Toen gebeurde er iets. Ik weet niet wat er gebeurde, maar ik was verbijsterd. Het voelde alsof mijn hart werd opengescheurd en ik huilde. Ik had het gevoel dat Rumi mij riep. Ik heb urenlang gehuild.”

Op dat moment zei Fenter dat hij het gevoel had dat die plek was waar hij moest zijn. “Rumi’s manier is de manier van de profeet Mohammed. Ik wist dat dit de waarheid was. Ik werd het jaar daarop moslim.”

Daarna bezocht hij Konya elk jaar, omdat hij geloofde dat dit de juiste plek was waar hij meer over Rumi te weten kon komen. Het pad van Rumi volgen is anders dan in de VS wonen, benadrukte hij, en zei dat hij toen besloot om naar Konya te verhuizen, na een gesprek met een jonge man.

“Op een avond vroeg een jonge derwisj (Rumi-volgeling) naar mijn familie en ik zei: ‘Mijn ouders zijn dood.’ Hij keek me aan en zei: ‘Wij zijn je familie.'”

“Dat was een van de belangrijkste dingen die iemand mij ooit vertelde. Daarom kwam ik steeds naar Konya en vestigde ik mij daar”, aldus Ismail.

 

© Turksemedia.nl – Alle rechten voorbehouden | AA | Gepubliceerd: 25-09-2021

Sep 25, 2021
Loading posts...