Posted by Turkse Media
Jan 30, 2026

Rapport ontmaskert zelfverklaarde ‘experts’ in Islamdebat, onder wie Lale Gül

Geen van de 13 meest zichtbare sprekers in het Nederlandse publieke debat over Islam beschikt over aantoonbare academische kwalificaties op het gebied van Islamitische studies.

Dat concludeert Monitor Politieke Ontwikkeling (MPO) in een recent verschenen rapport ‘Niet gekwalificeerd – De ontsluiering van veel gehoorde pseudo-experts in het Islamdebat.’

Het onderzoek richt zich op politici, opiniemakers en activisten die frequent in de media worden opgevoerd als ‘deskundigen’ over Islam en moslims. Onder hen bevinden zich onder anderen Geert Wilders, Lale Gül, Wierd Duk en Annabel Nanninga. Volgens MPO ontbreekt bij al deze personen een relevante academische achtergrond die hen tot inhoudelijk expert op dit terrein zou maken.

Geen hogeronderwijsdiploma

Van de onderzochte groep heeft 40 procent geen afgeronde opleiding in het hoger onderwijs. Annabel Nanninga en Lale Gül hebben hun opleiding niet verder voltooid dan de middelbare school. Desondanks krijgen zij volgens het rapport structureel een podium in talkshows, dagbladen en online publicaties, waar hun uitspraken vaak worden gepresenteerd als deskundige duiding.

MPO, een platform dat is opgericht door samenwerkende regionale moskeekoepels (K9), analyseert in het rapport hoe deze sprekers volgens de onderzoekers hardnekkige mythes verspreiden. Het gaat onder meer om het idee dat de Islam per definitie gewelddadig zou zijn of dat moslims als collectief een bedreiging vormen voor de samenleving. Die beeldvorming werkt volgens MPO door in de publieke opinie en beïnvloedt beleid en wetgeving, met negatieve gevolgen voor sociale cohesie en de rechtsstaat.

Polarisatie

Aanleiding voor het onderzoek is de toenemende polarisatie rond Islam en moslims in Nederland, die volgens MPO wordt versterkt door recente politieke ontwikkelingen en eenzijdige mediaframes.

Het rapport is nadrukkelijk geen pleidooi voor censuur, stelt MPO. Wel roepen de onderzoekers redacties op om duidelijk onderscheid te maken tussen mening en expertise en om vaker academisch geschoolde deskundigen aan het woord te laten wanneer complexe religieuze en maatschappelijke thema’s worden besproken.