<< Terug naar home | Binnenland

Posted by Turkse Media
Feb 06, 2018

Wat wilde Nederland van Turkije?

Minister Halbe Zijlstra (Buitenlandse Zaken) kan het zich niet voorstellen dat landen die 400 jaar betrekkingen hebben gehad, de komende 400 jaar geen betrekkingen zullen hebben.

“Er zal een moment plaatsvinden dat er toch weer toenadering komt”, zei Zijlstra dinsdag tijdens het vragenuurtje over de diplomatieke crisis tussen Nederland en Turkije.

Zijlstra reageerde daarmee op de vraag van GroenLinks-Kamerlid Bram van Ojik, die meer wilde weten wat er maandenlang met Turkije is besproken om de situatie te normaliseren. “Het zou ook goed zijn om te weten wat Nederland van Turkije wilde. Daar heb ik helemaal geen flauw idee van tot nu toe”, vroeg Ojik aan Zijlstra.

De Nederlandse buitenlandminister reageerde dat ‘dit soort processen over het algemeen niet gebaat zijn bij openbaarheid’.

 

© Turksemedia.nl – Alle rechten voorbehouden | AA – DEN HAAG – TMC | Gepubliceerd: 06-02-2018

Feb 06, 2018
  • Ozturk

    Hoe diep kan een land zinken vraag je je af?
    Dit is ongekend voor Nederland. Het is 1 van de significante signalen dat er in Nederland echt iets is veranderd de afgelopen 15 jaar, zo grofweg sinds Pim Fortuyn op het toneel verscheen en de eerste aanzet gaf tot de verruwing van de Nederlandse samenleving.
    Ik schaam mij diep voor de huidige Nederlandse samenleving en omgangsvormen, zowel in het dagelijkse leven als in het diplomatieke verkeer tussen landen.

    Aan wie ligt dit kun je je afvragen?
    Want het zou net zo goed aan de andere partij – Turkije – kunnen liggen natuurlijk.

    Maar minister Halbe Zijlstra benadrukt terecht de al 405 jaar onafgebroken bestaande onderlinge betrekkingen tussen Turkije en Nederland. In die 405 jaar hebben beide landen wel voor hetere vuren gestaan, en toch ontspoord het nu daadwerkelijk.

    We kunnen wel zeggen dat de ruwe omgangsvormen in Nederland al lang onderhuidse onvrede en wrijving geeft tussen allochtone en autochtone bevolkingsgroepen in Nederland.
    De ultieme uitbarsting – tot op bestuurlijk niveau – beleefden wij vorig jaar maart, ten tijde van de Nederlandse en Turkse verkiezingen, waarbij met name Nederland ongekend haantjesgedrag vertoonde. Nooit eerder was een minister van een bevriende staat geweigerd om met zijn diaspora te vergaderen.
    Tot 2 keer toe nota bene! Eerst werd de Turkse buitenlandminister zijn landingsrechten ontnomen (ongekend) en daarna werd de Turkse minister van familiezaken mevrouw Kaya nog eens tot ongewenst vreemdeling verklaard (wel of niet, daarover is nog onduidelijkheid, maar toch ook weer ongekend) en onder politiebegeleiding uitgeleide gedaan richting Duitsland.
    Die avond werden bovendien 2 grondrechten van de Turkse Nederlanders geschonden in het zogenaamd ‘vrije en liberale’ Nederland: het recht op vergadering en het recht op demonstratie.

    Ik heb bovenstaande nog eens uitgezocht, maar dit heeft geen precedent in de Nederlandse geschiedenis.
    En dat doet de Nederlandse regering niet tegen een of ander onbelangrijk land als Tahiti ofzo, nee, dit doet zij tegen het land waarvan de onderdanen de grootste minderheidsbevolkingsgroep in Nederland vormen. Nota bene tegen het land dat het ontstaan van Nederland mogelijk heeft gemaakt, de Republiek der Nederlanden als eerste ter wereld erkende, en – meer recent – tegen de Turkse Republiek, die Nederland als eerste van alle landen ter wereld erkende.

    Diepe schaamtegevoelens overmannen mij, zeker in dit historische licht.

    We kunnen ons afvragen of hetgeen Turkije heeft gedaan dan werkelijk zo vreemd was om de overtrokken Nederlandse reactie te rechtvaardigen.
    Daarvoor is het goed om de situatie even om te draaien en te kijken of Nederlandse politici / regeringsvertegenwoordigers zelf ook in het buitenland campagne voeren en vergaderingen organiseren met hun eigen achterban in den vreemde.
    Enig onderzoek leert ons dat dit eerder regel is dan uitzondering, bij iedere verkiezing weer. Zelfs in Turkije zijn bijeenkomsten van Nederlandse politieke bijeenkomsten geweest.

    Nederland voert als argument aan dat men het niet eens is met de Turkse politieke gang van zaken, maar ook hier weer een ongekend precedent: Nooit eerder bemoeide de Nederlandse politiek tot op premier-niveau zich met de inhoud van vergaderingen van groepen (Turkse) Nederlanders.
    Ook dit keer was dat zogenaamd niet het geval en werd het ‘veiligheids-argument’ van stal gehaald, maar andere bijeenkomsten in Europese steden verliepen zonder incidenten, dus was daar objectief gezien geen grond voor. Het argument was er duidelijk met de haren bijgesleept.
    Het was de ME die de tot dat moment vreedzaam verlopende bijeenkomst provoceerde door met paarden, honden en waterkanon uit elkaar te slaan.
    Ondanks deze – wederom ongekende – provocatie viel de schade en het aantal gewonden en arrestanten nog altijd mee.
    Tijdens een feestje een week later van Feyenoord fans, eveneens in het Rotterdamse centrum werd meer gesloopt en werd juist de politie onnodig geprovoceerd.

    Al met al kan geconcludeerd worden dat Turkije zeer terecht vasthoudt aan haar eis aan Nederland tot excuses.
    Excuses aan de Turkse Republiek en de haar vertegenwoordigende regering.
    Excuses aan met name onze minister van familiezaken, mevrouw Kaya, wiens diplomatieke rechten op ongekende wijze werden geschonden.
    En natuurlijk excuses aan de Turkse Nederlanders, wiens grondrechten die avond op ongekende wijze zijn geschonden en als 2e rangs burgers zijn weggezet en geprovoceerd.

    En wat zou Nederland van Turkije kunnen vragen?
    Ik kan eerlijk gezegd niet zoveel bedenken. Moet Turkije en haar democratisch gekozen regering zich soms verontschuldigen dat ze bestaan?
    Vandaar ook dat minister Zijlstra geen antwoord kon geven op de vraag.
    Had Nederland geldige argumenten gehad, dan had men dat echt wel van de daken geschreeuwd. Dat doet Turkije immers ook. En daar hoeft ook helemaal niet geheimzinnig over gedaan te worden (tenzij je eigenlijk geen argumenten hebt), want een ieder met ogen in zijn hoofd kan zelf zien wat er gaande is.

    Had meneer van Ojik verder nog vragen?

  • Deli Balta

    Niemand krijgt Turkije klein…..

  • Turkse Turk

    Zijn zakelijke vriendelijke reactie tegenover Turkije in de afgelopen weken heeft hem veel gezichtsverlies opgeleverd in de Nederlandse openie.

    Dit is een soort stoere schijnbeweging die inhoudelijk niets veranderd aan de feiten.

    Hiermee wil hij zijn gezicht en dat van zijn partij redden.

    Zijstra laat zien in hoeverre hij de druk voelt van de openie van Nederland. Hij voelt de kracht van de media in zijn nek hijgen. Zelfs als dit de Nederlandse belangen beschadigd …. Hij handelt even zodanig dat hij even zijn gezicht redden kan. … om later de NL en TR belangen binnen de kaders van groot kapitaal te behartigen.

    Dus een schijnbeweging…. een slimme zet die NL volk blijkbaar nodig heeft.

Loading posts...